gitmez,bu iktidar resmen diktatörlük yapıyor,” diyorduk.
Lise son sınıf öğrencileri olarak her şeyin farkındaydık.1960 Nisan ayının sonlarıydı. Bizde bir şeyler yapmalıyız.Yürüyüşlere katılmalıyız gibi fikirleri aramızda tartışıyorduk.Bazı arkadaşlarımız bu fikirlere karşıydı.“Son sınıftayız, haziranda bitirme sınavlarımız var.Biz önce bu okuldan mezun olalım, sonra ne yaparsak yapalım,” diyorlardı.Bu huzursuz geçen günlerde ders çalışmaktan da sıkılmaya başlamıştık.
Lisede artık genç insanlar sınıfına adım atıyordum.Kendime güvenim gelmişti.Yalnız ders çalışmıyorduk.Çeşitli faaliyetlere de başlamıştık.Pendik’te bazı arkadaşlarla amatör bir tiyatro gurubu oluşturmuştuk.İlk ve son oyunumuz “Fareler ve İnsanlar” idi.Ben Leni’yi oynuyordum.Kendi çapımızda kendimizi eğlendirmiştik. Çalıştık bir iki ay, ama sahneye koyamamıştık.
BU İHTİLAL NEDEN OLMUŞTU
O günlerde Demokrat Parti’nin diktatör yönetimi başlamıştı.Tıpkı AKP’nin bugünkü iktidarı gibi.Gazeteciler zindanlara atılıyor,iktidara karşı olan vatandaşlar, özel mahkemelerde yargılanıyor,Ana muhalefet partisi lideri İsmet İnönü taşlanıyor, işçi sendikalarına göz açtırılmıyor! Ülke tam bir iktidar baskısı altında.