Babam, Devlet Demir Yolları 4.İşletmesine, çocuğum ilkokula başlayacak, okul olan bir yere tayinimin yapılmasını istiyorum, diye istida (dilekçe) yazmış.Çermik İstasyonundan babamın görevi, doğum yerim olan Sarıkamış’a çıktı.Tekrar Sarıkamış’taki evimize taşındık.Amcama ve annemin babası Cemal dedeme kavuşmaktan dolayı çok mutlu olmuştum.Annemin sevincine diyecek yoktu.Çermik İstasyonunda çok sıkılmıştık. Kardeşim Mehmet Hanefi orada ölmüştü,ninem Zühre yine orda ölmüştü.Çermik kâbusumuz olmuştu.Onun için bütün aile sevinmiştik.
Devlet Demir Yolları, tayini çıkan memura bir vagon tahsis ederdi.Bir hafta vagonun gelmesini bekledik.Hepimiz sabırsızlanmıştık.Biran evvel gitmek istiyorduk.Bende beni çok rahatsız eden Hatice’den kurtulacaktım.Adalet ablam, Sarıkamış’ta ilkokula başlayacağı için çok sevinçliydi.Bu kadar yokluğun yoksulluğun içinde çok mutlu bir aile idik.Olanla yetinmeyi,ayağımızı yorganımıza göre uzatmayı bilmiştik.
Nihayet beklediğimiz vagon geldi.Tren, istasyondaki diğer yola manevra yaparak,vagonu evimize yakın bir yere bıraktı. Yolda çalışan ameleler,ev eşyalarımızı vagona yüklediler.Babamların demir karyolalarını vagonun ortasına kurdular.Ben ve ablam çok sevinmiştik, yata yata gidecektik. Gideceğimiz mesafe elli kilometreydi, ancak dar hat treni bu mesafeyi beş altı saatte alabiliyordu.Sarıkamış’ta tali bir yola vagonumuzu koydular.