“Bunu kutlayalım,” deyince gülüştük.
Şimdi ne olacaktı? Aldı beni bir düşünce! Biraz pahalı bir eğitimdi, nasıl para yetiştirebilecektim? İçimde korku ve endişe vardı.Ürperdim!Sevincim kısa sürmüştü.
Ertesi gün Filiz’le Kadıköy’de pastanede buluştuk. Birbirimizi kutladık. Filiz, benim kaydımı sildirip tekrar sınava girmemi istememişti,yüzüme baktı:
“Senin bu cesaretine hayranım!” dedi, gülüştük. Pastamızı yiyip Süreyya Sineması’na gittik.
Artık sevdiğim bir mesleği yapacaktım.Önümü görmeye başlamıştım.Kartal’da CHP Gençlik Kollarında birçok arkadaşım vardı. Onlarda duymuşlar, çok sevinmişlerdi.Halkevine Şair Behçet Kemal Çağlar gelecekti. Halkevine gittim.Behçet Kemal, buram buram Anadolu kokan şiirler okudu.Yüreğimiz bir şairin heyecanı ile doldu.Damağımızda şiirin tadı kaldı. Toplantıdan sonra sahile indik. Arkadaşlar, beni tekrar kutladı. Çay kahve içtikten sonra ayrıldık.
O zamanlar Diş Hekimliği fakülte değildi. Tıp Fakültesine bağlı yüksekokuldu. Okula kayıt yaptırmaya gittim. Beyazıt Meydanı’nda kütüphanenin yanında eski bir binaydı. Karşıda Beyazıt Camii vardı. Hoş, tarihi bir yerdi. İnsan burada eski İstanbul’u ve tarihi hissedebiliyordu. Biraz ileride Sahaflar Çarşısı’nda tozlu kitaplar, resimler, eski Türkçe yazılar, antika eserler vardı.Herbir kitaba dokunmak istiyordu insan.Yazarlarını ve o günkü yaşamlarını merak ediyordum. Orada gezmek, eski kitaplara dokunmak