Sonra hepimiz ishal olduk.Meğerse bize dağıtacakmış,olgunlaşmasını bekliyormuş.Tesadüf dolabı açmış, muz yok.Bizimishal olduğumuzu görünce;
“Benim muz, hırsızlarını cezalandırdı,” dedi.
Güle güle bir olduk ki...
Zamanla yatılı hayatına alıştım.Kendi aramızda her şeyi eğlence haline sokmaya başladık.Eve gidip gelme zamanı yerine, ders çalışma zamanı kazanmıştım.Akşam ve sabah etütleri düzenli ders çalışma alışkanlığı kazandırdı.Kolektif çalışmamızda birbirimize yardımcı oluyorduk.Yardım alamadığımız konuları etüt ağabeylerine soruyorduk.Zamanla bu çalışmaların faydalarını görmeye başladım.
Bir cumartesi günü öğle yemeğinden sonra Ferit’le beraber tuvalete doğru gidiyorduk, yerde kâğıt iki buçuk lira bulduk.Ferit, hemen üstüne bastı, sol eline aldı, sağ eliyle ağzını kapattı. Bağırmaya başladı:
“İki buçuk lira buldum, sahibi varmıııı?”
Tabii ki duyan yok, ağzı kapalı.Bana döndü:
“Ben anons ettim, bu para helal oldu.Şimdi Kadıköy’e iner harcarız.” dedi, gülmekten katılmıştım.
Kadıköy’e giderken önümüzde güzel iki kız vardı.Yanımızda da saflığı ile meşhur bir arkadaşımız Kemal Daldal vardı.Dersleri ezberlerdi o tahtaya kalktığı zaman kitapları açar hep birlikte sayfayı çevirirdik.Kızlar yere bir kâğıt düşürdü, ben hemen koştum aldım.İçinde adres yazılı.
“Bizim sevgililerimiz var, senin olsun, akşam mektup yazalım,” dedik.