kabul etmeye,huzurlu bir hayat yaşamaya karar verdik.
İki üç ay sonra ben istemesem detoplum ve hastalarım, beni eski faaliyet çizgime çektiler. Hiçbir şey yokmuş gibi faaliyetlerime devam ettim.On sene sonra hafif bir kalp krizi daha geçirdim.Adana Tıp Fakültesinde Mustafa Demirtaş Hoca 2 stant taktı.Yola devam!
2010 yılı Ramazan Bayramı’ydı,bütün çocuklarım ve torunlarımla beraber bayramı geçirecektik.Her şey yolunda gidiyordu.Ben her sabah yürüyüşlere devam ediyordum.Arife günü büyük kızım Yeşim ile beraber sabah yürüyüşüne çıktık,yarım saat sonra kriz geçireceğimi fark ettim.Yeşime;
“Ben burada oturuyorum, eve git, arabanın anahtarını al, kimseyi heyecanlandırmadan gel, beni al, hastaneye gitmem gerek,” dedim.
Sevgili okuyucularım, bana sorabilirsiniz neden ambulans çağırmadın, diye. Yine okuduğum kaynaklara göre ambulans bekleyene kadar, siz hastaneye taksi veya özel otomobille yetişecekseniz,onu tercih edin, yazıyordu.
Sosyal Sigortalar Hastanesine gittik.Acildeki doktor muayene etti:
“Bir şeyin yok,” dedi,ben de ona:
“Ben hekimim, kendimi kötü hissediyorum.Lütfen kardiyolog çağırın.” dedim.
Kardiyoloji doktoru geldi, elektro çekti:
“Bu kriz geçiriyor, derhal yoğun bakıma alın,” dedi.