çok ayrı bir histi. Huzur duyardınız. Böyle bir atmosferde okumak her insana nasip olmaz, diye düşündüm. Kendimi bir daha kutladım.
Sınıfımızda bir önceki sömestrden kalan arkadaşlarla seksen kişi olduk. Kısa zamanda birbirimizi tanıdık.Hemen kaynaştık.İstanbul dışından gelen arkadaşlar İstanbul’u tanımadıkları için biraz çekingendiler.Onlara elimizden geldiğince yardım ediyorduk.Sabahat Vardar arkadaşımla da öyle tanıştık.Beraber resim defteri almaya gittik.Numarası benden sonraymış,okul bitene kadar arkadaş olduk.Diğer arkadaşlarla da tabii ki aynı samimi hisler besliyorduk.Sanki biz bir aile olmuştuk.Aletlerimizi ortaklaşa paylaşabiliyorduk.Hep beraber sinemaya tiyatroya,pikniğe gidiyorduk.Müthiş bir bilgi alışverişi ve yardımlaşma vardı. Üst sınıflarla aynı laboratuvarı beraber kullanıyorduk.Onlardan çok şey öğreniyorduk.
Birinci sınıfta rahattım.Çünkü Fizik, Kimya, Matematik derslerini geçen sene vermiştim.Diğer arkadaşlara göre zamanım boldu.Her gün okula gitmiyordum.Gitmediğim günler trende satışa devam ediyordum.Birinci sınıfı çok kolay geçtim.
İkici sınıfta yüküm ağırlaştı, artık para kazanmaya vaktim yoktu. Biriktirdiğim paralar 2 ayda bitti. Diş Hekimliği çok masraflı okuldu. Kartal’da, fabrikada çalışan işçi arkadaşım Aykut:
“Sen merak etme, ben sana destek olurum. Yazın çalışır ödersin,” dedi. Bir gün eve geldim. Babam mali sıkıntımı biliyordu: