kanun değişti.Olan benim dürüstlüğüme oldu.Böylece memuriyet hayatımı da noktaladım.
12 Eylül’de ihtilal oldu. Arkadaşım Or.General Bedrettin Demirel, Kara Kuvvetleri Komutanı, bu ihtilalin beş kişisinden biri idi.O günlerde ona ulaşmak kolay değildi.Ta ki Kurucu Meclisin kurulma aşamasına gelinceye kadar.Onun siyaset anlayışını biliyordum,ama ihtilalden sonra olaylar onun istediği gibi gitmedi.Ülkede çok büyük kıyımlar, işkenceler oldu.Buna çok üzüldüm.
Aynı şey Hatay çapında da oluyordu.Sıkıyönetim Komutanı Kenen Güven’i ziyaret ettim.Çok babacan, anlayışlı bir komutandı.Ayrılırken;
“Komutanım, herhangi bir konuda yardımım dokunursa sevinirim,” dedim.
“Bir dakika otur,” dedi. “Kaç yıldır buradasın?”
“11 yıl komutanım.”
“Sen bu kenti, eşrafını iyi tanıyormusun?”
“Evet komutanım,birçoğu hastamdır.”
“Ara sıra istihbarat konusunda yardımlarını rica edeceğim,” dedi.
“Bildiğim neyse onu söyleyebilirim,” dedim.Tokalaşıp ayrıldık.
Birkaç kez beni Kurmay Başkanı aradı, bazı kişiler hakkında soru sordu,onlara doğru bildiklerimi anlattım.Zamanla güvenlerini kazandım.
İnsanlar ha bire birbirlerini şikâyet ediyorlardı.Birçok kişiyi nezarete atılmaktan kurtardım