O gün eve geldiğimde moralim bozuktu.Sanki sırtıma binlerce kamçı yemiştim… Anneme babama o günakşam yemeğinde olanları anlattım.Bu mesleği artık yapmak istemediğimi,derslerimi verip okumak istediğimi, söyledim.Babam:
“Oğlum,” dedi.“Bak ne güzel kazanıyorsun, bana yardımın dokunuyor, kardeşlerin okuyacak,artık seni okutmayacağım!”
Lokmam ağzımda kaldı, ağlayarak odama gittim.
Arkamdan annem geldi.Bana tüm anne yüreğinin sıcaklığı ile sarıldı:
“Gel yemeğini ye oğlum.Baban şaka yaptı.Sana canımız feda, sırtımızdaki ceketi satar, seni okuturuz.Baban sağda solda dolaşmayasın diye sana boyacılık yaptırdı.Baban seni denedi.Para kazanmayı öğrenince okumadan soğudun mudiye merak etti.Hadi toparlan, sofraya dön,” dedi.
Geri döndüğümde babamın gözlerini sildiğini gördüm.Gittim, boynuna sarıldım.Sanki dünyaya sarılıyordum.Evimizde sevgi, saygı ve mutluluk dalga dalga her yere yayılıyordu…
Babamı Eskişehir’de başlayacak olan kursa çağırdılar.Evin erkeği ben olmuştum.Kardeşlerime bakıyor, anneme yardım ediyordum.Boyacılık işleri yavaş yavaş soğumaya yüz tutmuştu.Her gün işe gitmiyordum.
Bir akşam küçük kardeşim Ahmet ateşlendi.Evdeki ilaçlardan verdi annem.Gece henüz yeni uyumuştum.Annem beni kaldırdı, ağlıyordu: