eşyalarımı taşıdım.Böylece ilk defa bana ait bir yuvam oldu.Tanrı’ya şükürler ettim.
Evi yerleştirdik. Filiz’in karnı burnunda,mümkün olduğunca ona iş yaptırmadım.Akşam evimizde uyuduk.Öğleye doğru;
“Beni Kasımpaşa Deniz Hastanesine götür, doğum sancılarım başladı,” dedi.
Revirdeki ebeyle beraber ambulansa bindik. Üsküdar’a geldik.Arabalı vapur, bir saat sonra kalkar, dediler. Hemşireye sordum:
“Bekleyebiliriz,” dedi.
Hepimize sosisli sandviç ve ayran aldık, beklemeye başladık.Arabalı vapur geldi, ambulansla Kabataş’a, oradan da KasımpaşaHastanesine gittik.Kadın doğum kliniğine yatırdım.
Dr. Alb. Oktay Cumhur Akkent muayene etti.
“Doğumu çok yakın, bugün yarın baba olacaksın,” dedi.
28 Kasım 1966 günü, saat 23’te kızım Yeşim dünyaya geldi.Artık üç kişilik bir aile olduk.Yeşim’e hemen bir bebek karyolası aldımve kurdum.Sonra hastaneden anne ve kızı aldım, evimize geldik.
Evimizin arkası dağa dayalı tipik köy eviydi. Geçici olarak burada idare edecektik. Sonra lojmana çıkacaktık.Ertesi gün yatak odasında bir akrep gördük.Ya çocuğu sokarsa diye korkmaya başladık.Köylülere sorduk:
“O evde akrep her zaman olur, çocuk için tedbir sorarsanız, karyolanın ayaklarına su dolu taslar koyun, çıkamazlar,” dediler.