Dedemin at arabasına eşyalarımızı yükledik. O zaman buzdolabı, çamaşır makinesi, radyo, televizyon ne gezer! Eveşyası dediğin; yatak, yorgan, mutfak eşyası,pompalı gaz ocağı, beş numara gaz lambası, hasır,halı, kilim vs. idi.İki seferde taşıdık.Nihayet evimize geri gelmiştik.
Geldiğimiz sene okullar açılıncaablam okula kaydoldu.Babamla ablam çarşıya gittiler.Okulun istediği kitap, kalem, defter, çanta ile beraberablama yeni ayakkabı,siyah önlük,beyaz yakalık ve beyaz kurdeleler alındı.
Ertesi sabah anam ablamın saçını taradı, iki örük ve uçlarına beyaz kurdeleleri taktı.Siyah önlüğünü ve kolalı beyaz yakalığını taktı.
“Allah zihnini açık etsin,” dedi, okula uğurladı.
Ben evde yalnız kalmıştım.Ayaklarımı yere vura vura ağladım, bende okula gideceğim,diye.Beni zorla ikna ettiler.Amcam:
“Sen, seneye gideceksin,şimdi bana yardım edeceksin,beraber atları süreceğiz,” deyince benim yelkenlerim suya indi.Doru atı çok sevdiğimi biliyordu.
“Seni doru ata bindiririm,” dedi.
Evimizin elli metre önünden çay akıyordu.Atları oraya su içmeye ve yıkamaya götürürken beni doru ata bindirirdi.
Birkaç gün sonra benim okula gitme sevdam yeniden alevlendi.Bazen ablamın defterini, kalemini tahta çantadan kaçırıp, kendi kendime çizgiler çizerek bir şeyler yapmaya çalışıyordum.Elimdeki kalem bir türlü aklımdakini yapamıyordu.Kalemimin terbiye