Bir sonbahar sabahında
Mor dağların eteğinde
Çoban Mehmet
Kuru ayazı soluyor ciğerlerine
Soğuk yalıyor
Ellerini
Yanaklarını
Kulak memelerini
Isıtmak için üşüyen kemiklerini
Koştu, koştu
Dağın doruğuna doğru
O biliyordu
Güneşin önce tepelerden doğduğunu
Büyüyüp tepe olmak var dostum
Çoğalıp dağ olmak var kuzum
Gelecekteki güneşlerden
Payımızı almak için