Çoktandır unuttuk şarkı söylemesini
Gülüp eğlenmesini
Şöyle insan gibi sevinmesini
Çoktan unuttuk
Düştük geçim derdine
Düştük cahilliğin tutsağına
Sabah düşündük
Akşam düşündük
Gün yirmi dört saat
Biz yirmi beş saat düşündük
Düştük umutsuzluğun kucağına
Sevmeyi sevilmeyi de unuttuk
Gülmek istiyoruz
Gülmek
Katılırcasına
Doya doya gülmek
Gözlerinden yaş gelircesine
Yerlerde sürünürcesine
Karnımızı tuta tuta gülmek
Zincirden boşanırcasına
Zıvanadan çıkarcasına
Gülmek istiyoruz
Ne güzel şeydir
Gülmenin hafifliği
Gülmenin gözü
Gülmenin yüzü
Dayanamıyoruz artık
Soluk yüzlere
Donuk gözlere
Şöyle gülmek şarkı söylemek istiyoruz
Şiirler okumak istiyoruz
Özgürlüğe ve sevgiye dair
Satmışız bu dünyanın anasını
Kara kökünü küp kökünü
Bu dünyanın gelmişini geçmişini
Bizde şarkı söyleyip gülmek istiyoruz
Yani senin anlayacağın
İnsanca yaşamak istiyoruz.